Znakowanie poszczególnych rodzajów środków spożywczych

Grupa docelowa:

Przedsiębiorcy z sektora żywnościowego, w tym producenci dżemów, soków, miodów, jaj oraz importerzy/eksporterzy owoców i warzyw.

Streszczenie:

Rozporządzenie wprowadza zmiany w oznakowaniu określonych artykułów spożywczych – m.in. dżemów, soków owocowych, miodów, jaj oraz owoców/warzyw. Wymagane staje się m.in. podanie zawartości owoców „sporządzono z … g owoców na 100 g produktu”, podanie kraju pochodzenia miodu z procentowym udziałem, wymaganie flagi państwa pochodzenia dla wybranych grup produktów oraz obowiązek stosowania nowych oznaczeń dla jaj. Rozporządzenie implementuje również dyrektywę (UE) 2024/1438.

Pozytywne elementy:

  • Zwiększenie transparentności wobec konsumenta – np. poprzez podanie ilości owoców użytych przy produkcji dżemów i galaretek.
  • Lepsze oznakowanie pochodzenia surowców – np. miodów, jaj oraz warzyw i owoców, co może budować zaufanie konsumentów.

Negatywne elementy:

  • Dla producentów mogą pojawić się dodatkowe koszty związane z dostosowaniem oznakowania, opakowań i logistyką.
  • Przejściowy okres dostosowania (wejście w życie części od 14 czerwca 2026 r.) może generować niejasności i wymagać śledzenia zapasów.

Kontrowersyjne elementy:

  • Możliwy wpływ na konkurencyjność mniejszych producentów, którzy mogą mieć trudności z szybkim dostosowaniem się do nowych wymagań.
  • Wymóg prezentowania flag państw pochodzenia w grafice może być odbierany jako nadmierna regulacja wizualna – może też powodować różne interpretacje zgodności.
  • Brak informacji o konsultacjach z sektorem lub konkretnej ocenie skutków regulacji – co może budzić wątpliwości w zakresie przejrzystości procesu legislacyjnego.

Kto zyska i dlaczego:

  • Konsumenci – uzyskają jaśniejsze informacje o składnikach i pochodzeniu produktów spożywczych.
  • Duże firmy z branży spożywczej – posiadając zaplecze logistyczne i prawnicze szybciej dostosują się i mogą wykorzystać oznakowanie jako przewagę konkurencyjną.

Kto straci i dlaczego:

  • Mniejsi producenci i rzemieślnicy – mogą mieć ograniczone zasoby by dostosować etykiety i opakowania w szybkim tempie.
  • Importerzy lub producenci korzystający z surowców spoza UE – w przypadku konieczności bardziej szczegółowego deklarowania pochodzenia mogą napotkać na wyższe koszty i większą kontrolę.

Podmiot wprowadzający akt prawny: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi – 04.11.2025, Dz.U. 2025 poz. 1574.

Powiązane linki: https://www.dziennikustaw.gov.pl/DU/2025/1574

Przewijanie do góry